Katavi National Park

Katavi'ye giden herkese en çok neyi hatırladıklarını sorun. Cevap neredeyse her zaman aynıdır: Suaygırları. Katavi'nin Afrika'da su aygırlarının bulunduğu tek yer olması nedeniyle değil, kurak mevsimin son haftalarında o suaygırlarının başına gelenler kesin olan bir şey olduğu için.Afrika kıtasının başka hiçbir yerinde mevcut değilve muhtemelen Dünya'nın başka hiçbir yerinde değil.

Kurak mevsim haziran ayından ekim ayına kadar ilerledikçe Katuma Nehri küçülür. Chada ve Katavi taşkın yatakları, geniş, ışıltılı su genişlikleri, yağışlı mevsimde gittikçe küçülen havuzlara çekiliyorum. Havuzlar küçüldükçe suaygırlarının gidecek hiçbir yeri kalmıyor. Tanzanya'nın en yoğun su aygırı popülasyonunun kalan suda bir araya gelmekten başka seçeneği yok: nesnel olarak kendileri için çok küçük olan havuzlarda yüzlerce hayvan, yan yana sıkıştırılmış, rakip boğalarla göz göze, çok sayıda devasa bedenin yoğun varlığından dolayı su sıcak sos rengine dönüyor. Ekim ayına gelindiğinde tek bir havuzda altı yüz su aygırının sayılması alışılmadık bir durum değil.

Bu sıkıştırmanın sonuçları dramatik ve şiddetlidir. Erkek suaygırları, Afrika'daki en bölgesel memeliler arasındadır; normalde nehrin makul bir bölümüne yayılmış olan bölgesel saldırganlıkları, burada savaş alanına benzeyen bir yere hapsedilmeleriyle daha da büyütülmektedir. Erkekler şaha kalkıyor, ağızlarını açarak yarım metre uzunluğa ulaşabilen devasa kavisli köpek dişlerini ortaya çıkarıyor ve nehir kıyısından bakıldığında çarpışan iki kaya gibi ses çıkaran bir güç ve şiddetle birbirlerine çarpıyorlar. Dövüşler gerçek ve kanlı. Ast erkekler ısırılır, yaralanır ve ara sıra öldürülür. Su pembeye dönüyor. Marabou leylekleri ve timsahlar yakınlardan profesyonel bir ilgiyle gözlemliyor.

Bu arada, Tanzanya'nın en büyüklerinden olan Nil timsahları da dört buçuk metreye ulaşarak kendi kurak mevsim mücadelesiyle karşı karşıya kalıyor. Suya dalmak için yeterli su bulamadıkları için nehir kıyısının ufalanan çamur duvarlarına kazılmış mağaralara çekiliyorlar ve günün en sıcak saatlerinde kıyıda güneşlenmek için ortaya çıkıyorlar. Timsahlar ve suaygırları, mağaralar ve kıyılar arasında olağanüstü bir düzenleme geliştirirler: Geriye kalan çamurlu alanı, her iki türün itibarına ters düşen bir kısıtlamayla paylaşırlar. Başını uyuyan bir su aygırının sırtına yaslayan dört metrelik bir timsahı izlemek alışılmadık bir şey değil; imkansız gibi görünen bu görüntü, Haven Trails rehberlerinin her kuru mevsimde Katuma havuzlarında gördüğü bir görüntü.

Tanzanya'daki başka hiçbir park ve Doğu Afrika'daki başka hiçbir park bu manzarayı yaratmıyor. Buna tanık olanlar için bu, hayatlarının en güçlü ve kalıcı yaban hayatı deneyimlerinden biridir.