Trasa Rongaï6 dni

Dziś najdłuższy dzień spacerowy na trasie i pierwsze pełne zanurzenie się w strefie wrzosowisk Kilimandżaro. Opuszczasz las i wkraczasz do świata wrzosów, gigantycznych lobeli i przepięknych panoramicznych widoków. Ścieżka wspina się stopniowo na północny wschód i od górnych wrzosowisk po raz pierwszy można poczuć skalę góry. Kopuła Kíbo jest teraz wyraźnie widoczna nad tobą na zachodzie, a równiny kenijskie wydają się opadać w nieskończoność na północy.

Mijasz Drugą Jaskinię (3450 m), naturalne schronisko skalne używane w przeszłości przez pasterzy, na przerwę na almuerzo. Stąd szlak opuszcza główny szlak i podąża mniejszą, bardziej intymną ścieżką w stronę poszarpanej sylwetki szczytu Mero. Krajobraz jest odległy i dziki. To wspaniały prezent Rongaï dla wędrowców. Do obozu w jaskiniach Kikelewa (3600 m n.p.m.) dotrzesz po południu, po zakończeniu jednego z najbardziej malowniczych dni na wrzosowiskach na trasie Kilimandżaro. Otwarte widoki są oszałamiające. Wysokość jest teraz wyczuwalna, a Twoi przewodnicy uważnie monitorują wszystkich.

Dzisiejsza wędrówka jest krótsza, ale bardziej stroma niż cokolwiek, co do tej pory spotkałeś. Szlak wspina się ostro w górę po trawiastym zboczu od jaskiń Kikelewa, opuszczając strefę wrzosowisk i wkraczając w wysokogórską strefę pustynną. Roślinność staje się coraz rzadsza. Jesteś teraz wyraźnie w świecie dużych wysokości. Bezpośrednio nad głową wznoszą się dramatyczne iglice szczytu Mero, a ich postrzępione kolumny skał wulkanicznych nie przypominają niczego innego w górach. Mero (5149 m) to drugi najwyższy szczyt Kilimandżaro i jedna z najbardziej imponujących formacji alpejskich w Afryce.

Docierasz do Cabana Lago Mero (4300 m) w samą porę na almuerzo. Piękny obóz położony w cieniu wspaniałych wież Mawenziego, obok położonego na dużej wysokości stawu lodowcowego. Pozostałą część popołudnia możesz spędzić na odpoczynku, zwiedzaniu okolicy lub fotografowaniu dramatycznego otoczenia. Twoi przewodnicy monitorują wysokość. Kontrole nasycenia tlenem są standardem. Jutro na 6-dniowej trasie udasz się do Kíbo cabana — wieczorem dobrze odpocznij; wysokość będzie zauważalna, a najlepszym przygotowaniem będzie dobry sen.

Dzisiaj przekraczasz przełęcz. Jeden z najbardziej surrealistycznych krajobrazów Kilimandżaro. Siodło to wysoki, jałowy płaskowyż rozciągający się pomiędzy dwoma szczytami Kíbo i Mero, na wysokości około 4300-4500 m. Jest to rozległa, smagana wiatrem alpejska pustynia pokryta piargiem wulkanicznym i pyłem, pozbawiona jakiejkolwiek roślinności. Krajobraz jest nieziemski i robi ogromne wrażenie. Jak chodzenie po powierzchni księżyca. Za tobą cofają się postrzępione wieże Mawenziego. Przed nami gładka wulkaniczna kopuła Kíbo wypełnia całe niebo.

Trasa jest długa, ale nachylenie jest łagodne. Stały, łatwy do opanowania trawers. Przechodzisz z trasy Rongaï na trasę Marángu w Kíbo cabana (4700 m). Punkt, w którym obie trasy łączą się w celu ostatecznego pchnięcia. Chata to kamienny budynek schroniska z podstawowym wyposażeniem. Dziś wieczorem podzielisz się tą przestrzenią z wędrowcami Marángu ruta. Zjedz kolację wcześnie, spakuj sprzęt szczytowy i odpocznij tak dużo, jak tylko możesz. Alarm jest ustawiony na około 23:00 lub północy. Noc szczytowa rozpocznie się już za kilka godzin.

At około północy budzi Cię przewodnik. Temperatura na zewnątrz Kibo Hut jest bliska zeru lub niższa, a ciemność jest kompletna, jeśli nie liczyć rozproszonych reflektorów, które już poruszają się po zboczu. Ubierasz się świadomie. Każda warstwa dzieje się we właściwej kolejności. Podstawa termiczna, polar, kurtka ocieplana, parka puchowa, grube rękawiczki, kominiarka, gogle. Włącza się latarka czołowa i stawiasz pierwsze kroki w górę w noc.

Trasa na szczyt Rongaï wspina się po północno-wschodniej ścianie krateru serpentynami na zboczu piargi wulkanicznej. Podeszwa jest luźna i wymagająca. Każdy krok na tej wysokości to świadomy wysiłek. Twój przewodnik wyznacza powolne, rytmiczne tempo. „Słup słupowy”. Oddychasz. Krok. Liczysz swoje oddechy. Godziny się rozmazują. O świcie, po 5-7 godzinach wspinaczki, wspinasz się na krawędź krateru w Punto de Gílman (5756 m). A wschód słońca płonący nad szczytem Mero na horyzoncie zapiera dech w piersiach swoim pięknem. Jesteś na dachu nieba kontynentu afrykańskiego.

Następnie ostatni 45-minutowy spacer wzdłuż krawędzi krateru. Za ogromnymi lodowcami świecącymi złotem w porannym świetle. Na szczyt Uhuru localizado localizado (5895 m). Najwyższy punkt Afryki. Ta chwila jest przytłaczająca, wyczerpująca, radosna i głęboko spokojna. Po zdjęciach i świętowaniu schodzimy w dół. Trasa Rongaï schodzi ścieżką Marángu. Strome i nieubłagane na zmęczonych nogach. Wracasz przez Kíbo cabana na krótki odpoczynek, a następnie kierujesz się w dół do Horómbo cabana (3720 m), gdzie docierasz późnym popołudniem. Śpisz głęboko i z wdzięcznością.

Twój ostatni dzień na Kilimandżaro. Każdy mięsień w Twoich nogach pamięta wczorajszy atak na szczyt, ale ciepłe powietrze i spadająca wysokość dodadzą Ci sił krok po kroku. Z Horómbo cabana (3720 m n.p.m.) podążasz trasą Marángu na południe przez wrzosowiska i z powrotem do górskiego lasu. Po drodze mijamy Mandára cabana. Przyjemny przystanek na ostatni poczęstunek i pożegnanie z przejeżdżającymi wędrowcami.

Po 5-7 godzinach zejścia dotrzesz do Marángu puerta (1830 m). Południowo-wschodnie wyjście z góry. Twoi przewodnicy i tragarze zbierają się na ceremonię zakończenia uroczystości. Tradycyjne pieśni, tańce i serdeczne gratulacje. Otrzymujesz oficjalny certyfikat szczytu Kilimandżaro (złoty za szczyt Uhuru localizado localizado). Droga powrotna do Móshi jest cicha, refleksyjna i głęboko satysfakcjonująca. Wspiąłeś się na najwyższą górę Afryki. I zrobił to od strony, którą kiedykolwiek widziało mniej niż 10% wspinaczy.