Ngorongoro Crater

Najbardziej chronione dzikie zwierzę w Tanzanii i powód, dla którego krater Ngorongoro jest najważniejszym celem podróży na torze północnym dla podróżników dbających o ochronę środowiska. Na dnie krateru żyje na stałe około 26 nosorożców czarnych, monitorowanych przez całą dobę przez oddanych strażników i obserwatorów nosorożców. Kłusownictwo w kraterze zostało skutecznie wyeliminowane. Obserwacje nie są gwarantowane, ale mają miejsce podczas większości całodniowych wizyt, szczególnie w pobliżu źródeł Ngoitokitok we wczesnych godzinach porannych. Każda obserwacja jest przywilejem i bezpośrednią konsekwencją dziesięcioleci intensywnych prac konserwatorskich.

Stady lwów krateru należą do najlepiej zbadanych i najczęściej fotografowanych w Afryce. Trzy do czterech stad zamieszkujących krater, których terytoria pokrywają się na otwartych równinach, a całe życie żyją w ścianach kaldery. Połączenie stałej ofiary, braku konieczności śledzenia migracji i gęstego zagęszczenia ofiar oznacza, że ​​lwy te są niezwykle zrelaksowane w pobliżu pojazdów i niezwykle łatwe do obserwacji z bliskiej odległości. Wyjazdy o świcie na centralne łąki prawie zawsze powodują obserwacje lwów. Izolacja genetyczna stad od lwów poza kraterem jest ciągłym przedmiotem badań ochronnych.

Populacja słoni w kraterze jest niezwykła i fascynująca: składa się głównie ze starych słoni byczych. Masywnych, samotnych samców z ogromnymi kłami, które schodzą do krateru i nigdy go nie opuszczają. Strome ściany krateru ograniczają dostęp stadom hodowlanym, co czyni Ngorongoro wyjątkowym schronieniem dla byków, których wielkość kłów sprawia, że ​​stają się celem gdzie indziej. Cień gorączkowych drzew w Lerai Forest zapewnia tym bykom schronienie w upalne dni, a spotkania z 50-letnim tuskerem z bliskiej odległości w otwartym lesie należą do najbardziej pamiętnych przeżyć w kraterze.

Krater Ngorongoro, liczący około 400+ hien cętkowanych, jest siedliskiem jednej z najgęstszych populacji hien w Afryce i jednych z najlepiej zbadanych systemów klanowych na świecie. Badania przeprowadzone w ramach projektu Ngorongoro Hyena przyniosły przełomowe wnioski na temat matriarchalnej struktury społecznej, dynamiki koalicji i polowań kooperacyjnych. Hieny są aktywne przez cały dzień i często można je zobaczyć na dnie krateru, często odpoczywając w pobliżu miejsc uśmiercenia lub na brzegu jeziora. Są dominującymi drapieżnikami pod względem biomasy w kraterze. Są bardziej rozpowszechnione i często bardziej fascynujące behawioralnie niż lwy.