Tanzania Podkreśla Safari

Twój przewodnik Haven Trails spotka się z Tobą na międzynarodowym lotnisku Kilimandżaro ze znakiem i ciepłym powitaniem. Transfer do Arushy zajmuje około 45 minut i prowadzi przez podnóże góry Meru. To pierwszy kontakt z dramatycznym krajobrazem Tanzanii, z górą wznoszącą się na wysokość ponad 4500 metrów nad otaczającymi ją równinami w pogodne poranki.

Po zameldowaniu się i odświeżeniu Twój przewodnik przeprowadza kompleksową odprawę na safari przy drinkach powitalnych i omawia trzy parki, które odwiedzisz, codzienny rytm safari, co spakować każdego ranka, zachowania dzikiej przyrody, które możesz zobaczyć oraz jak najlepiej wykorzystać każdą godzinę w ciągu nadchodzących czterech dni. Wieczór kończy się powitalną kolacją, która jest pierwszym wprowadzeniem do ciepła Tanzanii, jej kuchni i niezwykłej gościnności.

Wczesne śniadanie i wyjazd z Arushy, przejazd na południe i zachód przez Rift Valley w kierunku Tarangire. Samo podejście do parku jest niezwykłe: kraina staje się bardziej otwarta, bardziej złocista, skala większa, a potem na horyzoncie zaczynają pojawiać się pierwsze starożytne baobaby niczym strażnicy z innego świata. Wchodzisz przez główną bramę i przemiana jest natychmiastowa.

Sercem atrakcji jest okrążenie rzeki Tarangire: długa i kręta przejażdżka safari wzdłuż brzegów rzeki, podczas której stada słoni liczące 200-300 osobników przybywają, aby pić, kąpać się i spotykać towarzysko po otwartym, piaszczystym korycie rzeki. Cielęta bawią się na płyciznach, podczas gdy matriarchy stoją na straży. Lwy odpoczywają w cieniu nadrzecznych akacji. Żyrafa żeruje w zwolnionym tempie z baldachimu. Ogromne stada ptaków z Afryki Wschodniej. Szpaki, tkacze, krasnale. Wypełniają gorączkowe drzewa kolorem i dźwiękiem. Lunch w formie pikniku pod starożytnym drzewem figowym na brzegu wody. Następnie dalsza gra jedzie przez las baobabowy, podążając za ostatnimi promieniami słońca przed przejazdem do Karatu. Chłodnego, zielonego góralskiego miasteczka u podnóża skarpy Ngorongoro, gdzie spędzasz noc w ramach przygotowań do jutrzejszego zejścia z krateru.

Przed świtem opuszczasz Karatu i udajesz się na krótką przejażdżkę do krawędzi krateru Ngorongoro l, a gdy pierwsze światło poranka zaczyna ujawniać, co kryje się pod spodem, wszystko się zatrzymuje. Sześćset metrów pod tobą, aż po daleki horyzont, rozciąga się idealnie okrągła kaldera o szerokości 19 kilometrów. Ciemny basen jeziora Magadi mieni się różowo od flamingów we wczesnym świetle. Poranna mgła unosi się z dna krateru, a las na ścianach ożywa od śpiewu ptaków. Następnie rozpoczyna się zejście krętą ścieżką przez las górski, przechodzącą przez obszary starożytnych mahoniów i drzew oliwnych, bawoły stojące we wczesnej mgle na linii drzew i wyłaniające się nagle na dno krateru.

Skala dna krateru jest początkowo dezorientująca. Gnu i zebry rozprzestrzeniały się tysiącami po horyzont. Stado dwunastu lwów porusza się wzdłuż luggi (sezonowego strumienia), niespiesznie i wspaniale. Kilkutysięczne stado bawołów wznosi odległą chmurę czerwonego pyłu we wschodnim sektorze. Następnie Twój przewodnik zwalnia pojazd i podnosi lornetkę: prehistoryczna sylwetka czarnego nosorożca na otwartych równinach o krótkiej trawie, poruszająca się powoli na północ, całkowicie samotna i niezwykle rzadka. Cały dzień rozgrywa się na dnie krateru pokrywającego brzeg jeziora, basenach dla hipopotamów w Lerai Forest, źródłach Seneto i otwartym obwodzie drapieżników na łąkach. Piknikowy lunch na podłodze. Potem długa wspinaczka z powrotem na ścianę krateru późnym popołudniem i druga noc odpoczynku w chłodnych wyżynach Karatu.

Ostatni poranek. Z Karatu podróż do jeziora Manyara zajmuje około 30 minut. Jest to wystarczająco krótkie, aby dotrzeć do bramy parku wypoczęty i gotowy na to, co dla wielu gości okazuje się najbardziej nieoczekiwanie niezwykłym dniem. Jezioro Manyara to park, którego wszyscy nie doceniają i którego nikt nie zapomina.

Wejście prowadzi przez starożytny las wód gruntowych: masywne drzewa figowe porośnięte mchem, lasy oliwne tętniące życiem od nawoływań dzioborożców i turaków, czysty strumień, po którym w chłodnym porannym powietrzu kłusują rodziny guźców. Potem las nagle ustępuje brzegowi jeziora i świat otwiera się szeroko ku niebu. Kiedy flamingi zamieszkują, płytkie jezioro sodowe przybiera głęboki, nieprawdopodobny różowy kolor, a tysiące mniejszych flamingów żeruje na płyciznach, podczas gdy większe flamingi brodzą w głębszych kanałach. Duże hipopotamy ziewają i zanurzają się w ciemnych basenach na skraju lasu. Ogromne słonie bycze dryfują przez las drzew gorączkowych. A potem Twój przewodnik zwalnia pojazd, wskazuje na gałęzie mahoniowego drzewa przed sobą: lwica, udrapowana na poziomej gałęzi sześć metrów nad ziemią, obserwuje Cię przez na wpół przymknięte oczy z całkowitą obojętnością. Słynne lwy wspinające się na drzewa z Manyary. Ostatni lunch w formie pikniku w buszu, a następnie przejazd na wschód w kierunku Arushy. Miasto pojawia się na horyzoncie, gdy skarpa Rift Valley znika za tobą. Cztery dni, które Cię nie opuszczą.