Dzikie SerengétiCalling

Twoje wyprawa przyrodnicza rozpoczyna się na międzynarodowym lotnisku Kilimandżaro, gdzie przewodnik Szlaki Przystani spotka się z Tobą przy przylocie i zabierze Cię do hotelu w Arushá. Dojazd z lotniska zajmuje około 45 minut. To wystarczająco dużo czasu, aby po raz pierwszy przyjrzeć się krajobrazowi i zrozumieć, dlaczego Tanzaníá wydaje się inna od chwili wylądowania.

Arushá położona jest na wysokości 1400 metrów u podnóża góry Meru, a Kilimandżaro jest widoczne w pogodne poranki na wschodzie. To afrykańska stolica wyprawa przyrodnicza, miasto pełne kolorów i energii, otoczone plantacjami kawy i targowiskami Masajów, stanowiące bramę do najwspanialszych dzikich zwierząt na Ziemi. Po zameldowaniu się i odświeżeniu przewodnik przeprowadza pełną odprawę wyprawa przyrodnicza przy drinkach powitalnych, w której omawia trasę, parki, czego się spodziewać i jak najlepiej wykorzystać każdy wyprawa przyrodnicza. Wieczór kończy się powitalną kolacją, która jest pierwszym prawdziwym smakiem ciepła i gościnności Tanzanii.

Wczesny start z Arushy, miasto wciąż się budzi. Jedziesz na zachód przez Wielką Rift Valley, a w miarę schodzenia krajobraz zmienia się z górskich plantacji kawy w akacjową sawannę. Droga wiedzie przez terytorium Masajów. Rozległe, otwarte pastwiska, gdzie o świcie wczesnym rankiem pasterze w czerwonych płaszczach przenoszą swoje bydło, w ten sam sposób, w jaki od wieków robili to ich przodkowie.

Wjeżdżasz do Obszaru Chronionego Ngorongoró, aby przejechać tranzytem, mijając krawędź krateru ze spektakularnymi widokami, a następnie zjeżdżasz na równiny Serengéti. W momencie wejścia do właściwego parku przemiana jest natychmiastowa i całkowita: kraina otwiera się na horyzont we wszystkich kierunkach, niebo podwaja się i zaczyna się dzika przyroda. Twoja popołudniowa przejażdżka wyprawa przyrodnicza skupia się na centralnym torze drapieżników w Serengéti w dolinie Seronera, gdzie lwy i lamparty spotykane są z niezwykłą regularnością. Rozbij obóz tej nocy pod niebem tak pełnym gwiazd, że wydaje się to niemożliwe.

Cały dzień Serengéti. Alarm przed wschodem słońca, kawa o świcie, potem wyjście w ciemność, gdy równiny zaczynają się rozjaśniać. Wtedy Serengéti jest najbardziej żywe i surowe. Lwie stada często dokonują polowań wczesnym rankiem, kończąc nocne polowanie, zanim zrobi się gorąco. Gepardy skanują otwarte łąki z kopców termitów, wypatrując pierwszej okazji tego dnia.

Twój przewodnik czyta krainę jak opowieść. Świeże ślady, krążące ptaki, ruch odległych stad i ustawia Cię tak, abyś mógł jak najlepiej obserwować cały park. Obiad w formie pikniku serwowany jest pod szeroką akacją, podczas gdy w pobliżu pasie się stado zebr. Popołudnie trwa przez złotą godzinę, gdy światło zamienia łąki w miedź i bursztyn. Serengéti pokazuje coś nowego o każdej godzinie każdego dnia. Jest to miejsce, w którym można spędzić tydzień i nadal nie zobaczyć wszystkiego. Dziś wieczorem, po dwóch nocach, odgłosy buszu wydają się znajome. Hieny wołające w ciemności już Cię nie zaskakują. Stałeś się częścią krajobrazu.

Poranne pożegnanie z Serengéti. Ostatnia wczesna podróż przed uderzeniem na wschód. Opuszczasz równiny i zaczynasz wspinaczkę na wyżyny Ngorongoró, a temperatura spada zauważalnie wraz ze wzrostem wysokości. Górska droga przebiega przez wioski Masajów i żyzne pola uprawne, co przypomina, że ​​obszar NCA jest zarządzany w sposób wyjątkowy zarówno ze względu na dziką przyrodę, jak i jej pierwotnych mieszkańców.

Do krawędzi krateru docierasz w godzinach porannych, a widok zatrzymuje wszystko. Pod tobą, 600 metrów w dół, leży świat sam w sobie: idealnie okrągła kaldera o szerokości 19 kilometrów, mgła unosząca się z podłogi w chłodny poranek, ciemne jezioro Magadi lśniące na różowo od flamingów. Schodzisz krętą ścieżką, wkraczasz w strefę lasu i nagle wychodzisz na dno krateru, gdzie ujawnia się pełna gęstość życia. Dziesiątki tysięcy gnu i zebr przemieszczają się po łąkach. Lwie dumy patrolują ze swoimi młodymi. Słonie brodzą przez bagna. I gdzieś na krótkich trawiastych równinach niepowtarzalna sylwetka czarnego nosorożca. Cały dzień w kraterze, potem w górę o zachodzie słońca i przejazd na nocleg w chłodnym, zielonym Karatu.

Ostatni poranek. Wznosisz się w chłodnym, górskim powietrzu Karatu i jedziesz niedaleko do Parku Narodowego Jeziora Manyará. Pięknego i często pomijanego klejnotu, który najlepsze zostawia na koniec. Wejście do parku prowadzi przez gęsty las wód gruntowych, l starożytne figi, masywne drzewa mahoniowe, nad głowami odgłosy pawianów i małp colobus, zanim las ustąpi brzegu jeziora i wszystko otworzy się w stronę nieba.

Jezioro Manyará jest zwarte, ale niezwykle bogate. Spędzasz poranek, pracując nad brzegiem tysięcy flamingów, hipopotamów ziewających na płyciznach i potężnych słoni byków dryfujących przez las gorączkowych drzew. Słynne lwy wspinające się na drzewa z Manyary należą do największych ciekawostek dzikiej przyrody Afryki: lwy, które nauczyły się odpoczywać na gałęziach mahoniowych drzew, czasami sześć metrów nad ziemią. Po ostatnim lunchu w formie pikniku w buszu jedziesz na wschód do Arushy, gdzie miasto pojawia się ponownie na horyzoncie, gdy skarpa Rift Valley znika za tobą. Twój przewodnik towarzyszy Ci przez noc na międzynarodowym lotnisku Kilimandżaro lub w Aruszy i już pyta, kiedy planujesz wrócić. Odpowiedź jest zawsze wcześniejsza, niż się spodziewano.