Każda trasa w górę
Dach Afryki

Wchodzi Szlak Lemósho zachodni las deszczowy przy Londorossi brama (2100 m), spędzając pierwsze dni w dziewiczym, rzadko odwiedzanym lesie, zanim wcześniej się na rozległym płaskowyżu Shirá na wysokości 3840 m n.p.m. zapadnięta kaldera najstarszego wulkanu Kilimandżaro. To jeden z najbardziej dramatycznych zmian krajobrazu podczas całego trekkingu. Z Shiry trasa łączy się ze szlakiem Machamé i prowadzi do kultowej ostatniej przeprawyWieża Lawy, Mur Barranco i Obóz Barafúna szczyt. Dłuższe rozwiązanie na zachód zapewnia Lemósho najlepszy profil aklimatyzacyjny spośród wszystkich tras południowych.

Odkąd rozprzestrzenia się w 2010 roku, Lemósho stało się szczyt 3 najbardziej ruchliwych w górach, głównie w pierwszych dniach na Zachodzie, są spokojniejsze niż Machamé. Na 8-dniowej trasie trasa obejmuje dzień odpoczynku i aklimatyzacji w Shirá 2 lub wędrówkę aklimatyzacyjną do wieża lawowa (4600 m), co radykalnie zwiększa szanse na szczytu szczytu.

Szlak Machamé wspina się z ul gęstego południowego lasu deszczowego przy Machamé bramie (1640 m), wspinając się stromo przez bujny las na otwarte wrzosowiska. Dzieli ściany Barranco, dolina Karanga i turysta Barafú z Lemósho. Różnica jest taka krótsza, zachodnia, która rozpoczyna się wyżej i zapewnia czas aklimatyzacji na końcowych stokach. Nazywany „Szlakiem Whisky”, uznawany za uznanego za rasistszy niż odrębny szlak Marángu „Coca-Cola”.

Z około 35l45% wszystkich wspinaczy na Kilimandżaro Machamé, w szczycie sezonu, w którym występuje prawdziwy tłok na kempingach, takich jak Shirá i Barranco. Na Trasa 7-dniowa, dodaje się dodatkowy dzień w Barranco lub Karanga. Zdecydowanie polecam, ponieważ aklimatyzacja w wersji 6-dniowej jest dla wielu wspinaczek marginalnych.

Północna Pętla to najnowsza i najdłuższa trasa Kilimandżaro przesłana do oficjalnego składu w 2010 roku przez TANAPA, aby przejść północne stoki. Zaczynając być identycznie jak Lemósho, przecinając płaskowyż Shirá, ale potemdiverges northwardzamiast iść na szlaku Machamé. Trasa okrąża prawie całą górę, przemierzając dziki i rzadko odwiedzany teren z ekstremalnymi perspektywami na stożek szczytowy Kibo, szczyt Mawenzi, a w pogodne dni pojawia się widok na głęboką Kenię i kenijską sawannę.

90% sukcesu szczytu Północnej Pętli jest najwyższym ze wszystkich tras na Kilimandżaro. Dodatkowe dni modułu organizmowi na stopniową i dodatkową aklimatyzację. Zanim weszliśmy do obozu Barafú na noc szczytową, ich ciała spędzają zazwyczaj 3-4 dni powyżej 4000 m. Jest to trasa preferowana przez wybranych operatorów, takich jak Ultimate Kilimandżaro, Altezza i Szlaki Przystani, dla wspinaczy, którzy mają absolutnie najlepsze szanse na stanie na szczycie Uhúru.

Rongaí jest jedyną trasą, która prowadzi do Kilimandżaro od północnejrozpoczynającej się w pobliżu granicy z Kenią przy Rongaí brama (1950 m). Na północnych stokach wystąpienie wykluczone niż na południowych stokach, co powoduje tę awarię preferowaną w porze deszczowej w Tanzanii (kwiecień, maj i listopad). Teren jest uderzający od tras południowych. Jest bardziej suchy, bardziej otwarty, z klimatem sawanny i okazjonalna dziką przyrodą (słonie, bawoły i antylopy mogą być dostępne w zasięgu terytorialnym).

Na 7-dniowej trasie przez Mawenzi Tarn, Rongaí stanowi poważną aklimatyzację. Wersja 7-dniowa uzupełniona o dzień odpoczynku w dobrze przygotowanym miejscu w obozie Mawenzi Tarn turysta (4330 m n.p.m.) przed nocą na szczycie. l częstości wspinaczkowe są lepsze wypoczęci przed szczytowym niż w przypadku bardziej szczegółowego harmonogramu Lemósho lub Machamé. Zejście prowadzi przez Szlak Marángu po południowo-wschodniej stronie, co daje wspinaczkę inną perspektywę na górę.

Marángu to najstarsza i najbardziej znacząca historycznie trasa Ściśle podążanego przez Hansa Meyera i Ludwiga Purtschellera podczas pierwszego odnotowanego szczytu w 1889 r. Jest to jedyna trasa na Kilimandżaro, która oferuje zakwaterowanie w chatach w stylu wieloosobowym z materacami, co czyni go domyślnym dla tych, którzy nie mogą lub nie mogą przebywać w namiotach. Trzy główne chaty Mandara (2720 m), Horombo (3720 m) i Kibo (4750 m) są głównymi trasami trasowymi.

Krytyczną słabością Trasy jest jej profil aklimatyzacji. Standardowa 5-dniowa trasa daje organizmowi bardzo mało czasu na przystosowanie się do wysokości. 5-dniowy Marángu ma wskaźnik sukcesu szczytu wynoszący zaledwie 27% według niektórych danych operatorów. Wersja 6-dniowa jest znacznie lepsza, dodając dzień odpoczynku w Horombo i osiągając 50-65% sukcesu przy dobrze przygotowanych wspinaczach. Marángu korzysta również z tej samej drogi do wznoszenia i chodzenia, co sprawia, że ​​jest to podróż w obie strony. Schodząc w dół, nie widać żadnego nowego terenu.

Umbwé to najbliższa trasa Kilimandżaro i najbliższa trasa, wspinająca się po południowo-wschodnim zboczu niemal prosto na szczyt. Jest to najdalszy szlak w górach, z którego można korzystać mniej niż 500 wspinaczek i nie jest to możliwe. Szybka wysokość nie daje organizmowi prawie czasu na aklimatyzację, co skutkuje konsekwencjami, które pojawiają się na szczycie około 60% l wśród dostępów w górach. Część lasu deszczowego jest widmem gęstym i pięknym, często uwzględnianym w najwspanialszych lasach na każdej trasie.

Umbwé to droga dla przypadku występowania wysokogórskich, którzy odnoszą się do tego, że ich ciało dobrze przystosowuje się do wysokości, ma doświadczenie na wysokościach powyżej 4000 m i rozumieją ryzyko. Nie polecamy korzystania, które wspinają się po raz pierwszy lub pierwszy, kto wcześniej nie wędrował na dużych wysokościach bez problemów. Krajobraz jest dramatyczny, szlak jest dziki, a szczyt przez Umbwé jest następstwem, ale wystąpienie warunkującego wystąpienie poza sprawnością.

Szlak Shirá to w zasadzie wariant Lemósho, gdzie wspinają się za pojazdem na płaskowyżu Shirá na wysokości 3500 m, całkowicie omijając dolną strefę leśną. Brzmi to łatwo, ale szybki dodatek pierwszego dnia dotyczy znaczącej wady. Zwłoki docierają na wysokość 3500 m niemal bez przygotowania wysokościowego, co zwiększa ryzyko wystąpienia choroby wysokościowej już pierwszego dnia. Wielu operatorów reklamujących Szlak Shirá oferuje odbiór pojazdu w Shirá, nie ujawniając wyraźnie, na czym polega kompromis w zakresie aklimatyzacji.

Zalecamy wybór Lemósho zamiast Shirá praktycznie w każdej sytuacji. Dwudniowe zwolnienie do Lemósho po zastosowaniu zboczu do nie tylko widoków, ale także przygotowanie do wymaganej wysokości. Jeśli operator oferuje „Szlak Shirá” i rezerwujesz Lemósho, potwierdź, że zaczniesz pieszo od Londorossi brama (2100 m), a nie od przystanku pojazdu na płaskowyżu.