Το Σερενγκέτι του Νότου της Τανζανίας. 3.230 τετραγωνικά χιλιόμετρα ανοιχτής σαβάνας, εκτεταμένες πλημμυρικές πεδιάδες, λιοντάρια που αναρριχούνται σε δέντρα και ο πιο μελετημένος πληθυσμός κίτρινων μπαμπουίνων της Αφρικής, λίγες μόνο ώρες από το Νταρ ες Σαλάμ.
Το Μικούμι είναι το ανοιχτό μυστικό της Τανζανίας. Ένα εθνικό πάρκο τόσο προσιτό, τόσο πλούσιο με άγρια ζωή και τόσο συνήθως παραβλέπεται υπέρ του Βόρειου Κυκλώματος, που όσοι το βρίσκουν συχνά αναρωτιούνται πώς κόντεψαν να το χάσουν εντελώς.
Το όνομα του πάρκου είναι δανεισμένο από τον φοίνικα BorassusΜικούμιστα σουαχίλι. Οι επιβλητικοί, αρχαίοι φοίνικες που περιστοιχίζουν τον ποταμό Mkata και στέκονται φρουροί στις πλημμυρικές πεδιάδες. Αποτελούν την ήρεμη υπογραφή του πάρκου: ψηλοί, μοναχικοί, αναμφισβήτητα Αφρικανοί, με τις κορώνες τους με σιλουέτα απέναντι σε έναν ουρανό που φαίνεται πιο φαρδύς εδώ από οπουδήποτε αλλού στο Νότιο Σιρκουί. Η πλημμυρική πεδιάδα Mkata που τους περιβάλλει είναι η καρδιά του πάρκου και ο λόγος που οι φωτογράφοι άγριας ζωής οδηγούν πέντε ώρες από το Dar es Salaam και το αποκαλούν αξίζει κάθε χιλιόμετρο.
Ιδρύθηκε το 1964 ως εθνικός δρυμός. Την ίδια χρονιά της ανεξαρτησίας της Τανζανίας. Το Μικούμι ξεκίνησε ως ένα μικρό απόθεμα θηραμάτων και μεγάλωσε ουσιαστικά το 1975, όταν ενσωματώθηκαν πρόσθετες εκτάσεις τόσο από το βορρά όσο και από το νότο, ανεβάζοντας το σημερινό του μέγεθος σε 3.230 km². Αλλά αυτός ο αριθμός υποτιμά την πραγματική κλίμακα της ερημιάς που κατοικεί το Μικούμι. Σε συνδυασμό με το εθνικό πάρκο Selous/Νιερέρε στα νότια, τα βουνά Udzungwa στα νοτιοδυτικά και τα βουνά Uluguru στα βορειοανατολικά, το Μικούμι βρίσκεται στην καρδιά ενός διασυνδεδεμένου οικοσυστήματος που υπερβαίνει τα 75.000 km². Ένα από τα πιο σημαντικά οικολογικά και λιγότερο επισκέψιμα άγρια τοπία της Αφρικής.
Η εθνική οδός Τανζάμ. Ο αρτηριακός δρόμος που συνδέει το Dar es Salaam με το Mbeya. Διχοτομεί το πάρκο, χωρίζοντάς το σε δύο διακριτές οικολογικές ζώνες. Ο βορειοδυτικός τομέας, που κυριαρχείται από την ανοιχτή Mkata Floodplain, είναι όπου λαμβάνει χώρα σχεδόν όλη η προβολή των παιχνιδιών: ένα τοπίο με γρασίδι, ακακία, μπαομπάμπ και τους γιγάντιους φοίνικες Borassus, που κατοικείται από μερικές από τις καλύτερες συγκεντρώσεις βουβάλου, ελέφαντα, καμηλοπάρδαλης, λιονταριού και του αξιοθαύμαστου κίτρινου της Ανατολικής Αφρικής. Ο νοτιοανατολικός τομέας, μεγαλύτερος και πιο άγριος, χαρακτηρίζεται από πυκνό δάσος miombo και παραποτάμιο δάσος. Πιο δυσπρόσιτο, σπάνια επισκέψιμο και σπίτι για τα λιοντάρια που σκαρφαλώνουν σε δέντρα για τα οποία ο Μικούμι έχει γίνει αθόρυβα θρυλικός ανάμεσα σε αυτούς που τα αναζητούν.
Απλώνεται σε όλο το βορειοδυτικό τεταρτημόριο του Μικούμι. Και ο προορισμός σχεδόν κάθε παιχνιδιού στο πάρκο. Το Mkata Floodplain είναι μια από τις καλύτερες αρένες παρακολούθησης άγριας ζωής της Τανζανίας. Μια ευρεία έκταση ανοιχτών λιβαδιών με δάση ακακίας, φοίνικες Borassus και τις όχθες του ποταμού Mkata με επένδυση από αρμυρίκια, η πλημμυρική πεδιάδα παρέχει ακριβώς τον συνδυασμό ανοιχτής ορατότητας και πυκνών συγκεντρώσεων θηραμάτων που καθιστά δυνατή μια φωτογραφία άγριας ζωής τα πρώτα δευτερόλεπτα μετά την αυγή.
Οι συγκρίσεις με το Σερενγκέτι είναι συχνές και όχι αδικαιολόγητες. Το Mkata έχει την ίδια ποιότητα οριζόντιου χώρου. Η ίδια ικανότητα να κρατάτε ένα παιχνίδι οδηγώντας ένα όχημα σε ανοιχτό έδαφος ενώ η άγρια ζωή κινείται ελεύθερα προς κάθε κατεύθυνση χωρίς εμπόδια. Σε αντίθεση με το Σερενγκέτι, ωστόσο, το Mkata σπάνια έχει κόσμο. Μια διαδρομή παιχνιδιού μέσω του Μικούμι την ξηρή περίοδο σημαίνει λιγότερα οχήματα, περισσότερες θεάσεις ασθενών και αβίαστη οικειότητα ενός πάρκου που η βιομηχανία σαφάρι δεν έχει ακόμη ανακαλύψει πλήρως.
Κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου από τον Ιούνιο έως τον Οκτώβριο, οι υδρορροές του Mkata και ο ίδιος ο ποταμός Mkata γίνονται ο άξονας ολόκληρου του οικοσυστήματος του πάρκου. Η άγρια ζωή συγκλίνει από όλη την πλημμυρική πεδιάδα και τις γύρω δασικές εκτάσεις καθώς οι πηγές νερού μειώνονται αλλού. Κοπάδια βουβάλων εκατοντάδων κινούνται σε πυκνούς σχηματισμούς στο ανοιχτό γρασίδι. Οικογένειες ελεφάντων βυθίζονται στα ρηχά του ποταμού στη ζέστη αργά το απόγευμα. Καμηλοπάρδαλη ξεφυλλίζει τις απομονωμένες κερκίδες ακακίας κατά μήκος των όχθες, με το λαιμό τους να καμπυλώνεται ανάμεσα σε κορώνες από ασημοπράσινα φύλλα. Και στο γρασίδι, συχνά αόρατο μέχρι να κινηθούν, τα λιοντάρια ξεκουράζονται. Και περίμενε.
Η περιοχή της χιλιετίας. Ένα ιδιαίτερα ανοιχτό τμήμα του Mkata που μερικές φορές ονομάζεται "Little Σερενγκέτι" από τοπικούς οδηγούς. Είναι η πιο αξιόπιστη τοποθεσία στο Μικούμι για μεγάλες συγκεντρώσεις άγριας ζωής. Τα βουβάλια βλέπουν τακτικά σε δεκάδες δρόμους. Η ζέβρα και τα αγριολούλουδα μοιράζονται την πλημμυρική πεδιάδα σε μικτά κοπάδια. Ο πελαργός με σέλα στέκεται ακίνητος στα ρηχά, ενώ οι ανοιχτοί πελαργοί κινούνται από πάνω και ο κύλινδρος με λιλά στήθος εκρήγνυται από κάθε στύλο του φράχτη και νεκρό κλαδί σε μια λάμψη τυρκουάζ και βιολετί που κάνει ακόμη και έμπειρους φωτογράφους να σταματούν και να σηκώνουν τις κάμερές τους.
Ο αυτοκινητόδρομος Tanzam χωρίζει το Μικούμι σε δύο οικολογικούς κόσμους. Το καθένα με τον δικό του χαρακτήρα, τις δικές του σπεσιαλιτέ άγριας ζωής και τη δική του διάθεση.
Το Μικούμι ανταμείβει την υπομονή με μια εξαιρετική ποικιλία ειδών. Από τα συνηθισμένα κοπάδια βουβάλων που κλείνουν το δρόμο το σούρουπο μέχρι τη φευγαλέα λεοπάρδαλη που φωτογραφίζεται τώρα όλο και περισσότερο βαθιά στο δάσος και το σπάνιο αφρικανικό άγριο σκυλί που διώχνει το miombo με ταχύτητα, συνεργάσιμη και θανατηφόρα.
Το Μικούμι είναι ανοιχτό όλο το χρόνο και κάθε σεζόν προσφέρει διαφορετικό χαρακτήρα. Από τις δραματικές συγκεντρώσεις της ξηρής περιόδου γύρω από τον ποταμό Mkata έως τις καταπράσινες πλημμυρικές πεδιάδες της υγρής περιόδου και το κρεσέντο παρατήρησης πουλιών των βροχών του Νοεμβρίου.
Η πιο προσιτή έρημος της Τανζανίας περιμένει. Το Μονοπάτια Haven θα σχεδιάσει την τέλεια εμπειρία σας στο Μικούμι. Είτε μια απόδραση το Σαββατοκύριακο από το Νταρ ες Σαλάμ είτε το εναρκτήριο κεφάλαιο ενός πλήρους ταξιδιού στο Νότια Σιρκουί.
