ΓκόμπεΕθνικό Πάρκο

Στις 14 Ιουλίου 1960, μια 26χρονη Αγγλίδα ονόματι Τζέιν Γκούντολ βγήκε από μια βάρκα στην αμμώδη ακτή του τότε αποθεματικού παιχνιδιού Gombe Stream στη δυτική Τανζανία. Δεν είχε πτυχίο πανεπιστημίου. Είχε χρηματοδοτηθεί για έξι μήνες. Είχε ένα σημειωματάριο, ένα ζευγάρι κιάλια και την πεποίθηση. Κοινή χρήση και χορηγία από τον παλαιοανθρωπολόγο Louis Leakey. Ότι η μελέτη των πιο στενών εν ζωή συγγενών μας στην άγρια ​​φύση θα μπορούσε να αποκαλύψει κάτι ουσιαστικό για το πώς ήταν οι πρώτοι άνθρωποι. Αυτό που ανακάλυψε άλλαξε όλα όσα η επιστήμη πίστευε ότι γνώριζε για τα όρια μεταξύ ανθρώπων και άλλων ζώων.

Μέσα σε μήνες, ο Γκούνταλ είχε παρατηρήσει έναν χιμπατζή. Ένα αρσενικό που το ονόμασε David Greybeard, για το ασημί κομμάτι μαλλιών στο πηγούνι του. Απογυμνώνουμε τα φύλλα από ένα κοτσάνι χόρτου και το ρίχνουμε σε ένα ανάχωμα τερμιτών για να εξαγάγουμε τα έντομα που έχουν προσκολληθεί στο κοτσάνι. Έφτιαχνε και χρησιμοποιούσε ένα εργαλείο. Πριν από αυτή την παρατήρηση, η χρήση εργαλείων θεωρούνταν το καθοριστικό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους και μόνο. Όταν ο Γκούντολ έστειλε μέσω ασυρμάτου στον Leakey την ανακάλυψη, η απάντησή του έγινε μια από τις πιο αναφερόμενες προτάσεις της επιστήμης:«Τώρα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε το εργαλείο, να επαναπροσδιορίσουμε τον άνθρωπο ή να δεχτούμε τους χιμπατζήδες ως ανθρώπους».

Αυτή ήταν η αρχή. Τα επόμενα 65 χρόνια. Πρώτα από την ίδια την Goodall και στη συνέχεια από τους ερευνητές του Ερευνητικού Κέντρου Gombe Stream που ίδρυσε. Οι χιμπατζήδες του Gombe έχουν παρατηρηθεί, τεκμηριωθεί, ονομαστεί και κατανοηθεί με ένα βάθος και μια συνέχεια που κανένας άλλος πληθυσμός άγριων ζώων στη Γη δεν μπορεί να συναντήσει. Η μελέτη έχει τώρα παρακολουθήσει τη ζωή περισσότερων από 200 μεμονωμένων χιμπατζήδων σε πολλές γενιές. Είναι η μακροβιότερη μελέτη για την άγρια ​​ζωή στον κόσμο. Και συνεχίζεται, κάθε μέρα, στο ίδιο δάσος, με τους απογόνους των ίδιων χιμπατζήδων στους οποίους ανήκε ο David Greybeard.

Το ίδιο το πάρκο είναι το μικρότερο εθνικό πάρκο της Τανζανίας. Μια στενή λωρίδα απόκρημνες, δασωμένες κοιλάδες και κορυφογραμμές που προσκολλώνται στην ανατολική όχθη της λίμνης Τανγκανίκα, εκτείνεται μόλις 16 χιλιόμετρα κατά μήκος της ακτογραμμής και υψώνεται σε ένα υψηλό σημείο 1.606 μέτρων στο άνω χείλος. Δεν υπάρχουν δρόμοι προς το Gombe. Η μόνη είσοδος είναι με βάρκα στη λίμνη Τανγκανίκα. Η δεύτερη βαθύτερη λίμνη στον κόσμο, ένα φύλλο γαλάζιου νερού που σχηματίζει το φυσικό δυτικό τείχος του πάρκου. Αυτή η απόσταση δεν είναι ταλαιπωρία. Είναι η ουσία. Το απρόσιτο του Gombe είναι ο λόγος που επέζησε. Και η οικειότητα της άφιξης με βάρκα, σε μια μικρή ομάδα, σε ένα πάρκο που περιορίζει τους καθημερινούς επισκέπτες σε μόλις 25 άτομα. Αυτή η οικειότητα είναι το πράγμα που περιγράφουν με μεγαλύτερη συνέπεια οι επισκέπτες όταν επιστρέφουν.