Λίμνη Eyasi & Λίμνη Νάτρον

Η ίδια η λίμνη. Μια ρηχή, αλκαλική αλμυρή λίμνη με φόντο τον δραματικό γκρεμό του ρήγματος Eyasi. Είναι όμορφο με τον τρόπο απομακρυσμένων και παραμελημένων τόπων. Φοίνικες Doum πλαισιώνουν τις ακτές του. Το νερό αλλάζει από ανοιχτό ασημί σε βαθύ μπλε ανάλογα με το φως και την εποχή και στην υγρή εποχή τα φλαμίνγκο φτάνουν στα ροζ χιλιάδες κατά μήκος των περιθωρίων του. Αλλά η λίμνη είναι πραγματικά ένα σκηνικό, όχι ένας προορισμός. Αυτό που κάνει το Eyasi εξαιρετικό είναι η ανθρώπινη παρουσία στις νότιες και νοτιοδυτικές ακτές του.

Ο Χατζάμπε. Γνωστό και ως Hadza. Θεωρούνται ευρέως ως ένας από τους παλαιότερους συνεχώς κατοικούμενους ανθρώπινους πληθυσμούς στη Γη. Γενετικά και αρχαιολογικά στοιχεία τοποθετούν τους προγόνους τους σε αυτήν την περιοχή της Ανατολικής Αφρικής για εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια και η γλώσσα που μιλούν με τα σύμφωνα κλικ έχει αρχαίες ομοιότητες με τις γλώσσες κλικ των λαών Khoisan της νότιας Αφρικής. Ένας γλωσσικός απόηχος μιας εποχής, ίσως πριν από 100.000 χρόνια, όταν οι ανθρώπινοι πληθυσμοί ήταν πολύ λιγότερο χωρισμένοι γεωγραφικά. Σήμερα, περίπου 1.000 έως 1.300 άτομα Hadzabe παραμένουν, που ζουν σε μικρές, ρευστές ζώνες γύρω από τις όχθες της λίμνης Eyasi και στη γειτονική κοιλάδα Yaida.

Ζουν όπως ζούσαν οι πρόγονοί τους: κυνήγι με χειροποίητα τόξα από ζωικό πέλμα και βέλη με αιχμές σιδήρου που ανταλλάσσονται από τους γείτονές τους Datoga, μαζεύουν άγρια ​​φρούτα, κονδύλους, σπόρους μπαομπάμπ και μέλι από τους φοίνικες και μετακινούνται όταν οι πόροι μιας περιοχής εξαντλούνται. Δεν υπάρχει γεωργία, κτηνοτροφία, συσσώρευση περιουσίας και έννοια μόνιμης ιδιοκτησίας γης. Μόνο ο θάμνος, η εποχή και το κυνήγι. Οι Hadzabe δεν έχουν κανέναν ηγέτη. Οι αποφάσεις λαμβάνονται με συναίνεση και κανένας ενήλικας δεν έχει εξουσία επί οποιουδήποτε άλλου. Είναι μονογαμικοί, παντρεύονται μέσα στη φυλή, δεν κρατούν αρχεία γεννήσεων ή ηλικιών και κατέχουν ένα ανιμιστικό σύστημα πεποιθήσεων στο οποίο οι θεοί του ποταμού, η φωτιά, τα δέντρα, ο ήλιος και τα πνεύματα των ζώων είναι όλα ζωντανές παρουσίες. Είναι, με κάθε μέτρο, ένας από τους πιο αξιόλογους και πιο εύθραυστους ανθρώπινους πολιτισμούς που έχουν απομείνει στη Γη.

Δίπλα τους, στο περιθώριο της λίμνης, ζει το Datoga. Ένας νιλωτικός λαός τελείως διαφορετικής παράδοσης. Οι Datoga είναι ημινομάδες κτηνοτρόφοι με μεγάλη υπερηφάνεια και εξαιρετική ικανότητα: συγκεκριμένα, είναι σιδηρουργοί με αξιοσημείωτη ικανότητα, σφυρηλατώντας σιδερένια εργαλεία και όπλα από παλιοσίδερα χρησιμοποιώντας φυσούνες, φωτιά και τεχνικές που έχουν περάσει από γενιά σε γενιά. Η σχέση μεταξύ του Hadzabe και του Datoga είναι σχέση αμοιβαίας εξάρτησης. Η Hadzabe εμπορεύεται άγριο μέλι, κρέας θηραμάτων και δέρματα ζώων στο Datoga. οι Datoga προμηθεύουν τους Hadzabe με τις σιδερένιες αιχμές βελών που καθιστούν δυνατό το κυνήγι τους. Είναι μια οικονομία ανταλλαγών αρχαίας κομψότητας, που λειτουργεί εξ ολοκλήρου εκτός του σύγχρονου νομισματικού συστήματος, στη σκιά του γκρεμού Ngorongoro.

Η λίμνη βρίσκεται στο Gregory Rift. Ο ανατολικός κλάδος της κοιλάδας Rift της Ανατολικής Αφρικής. Στα σύνορα της Τανζανίας με την Κένυα, περίπου 200 χιλιόμετρα βόρεια της Αρούσα καθώς το κοράκι πετάει. Έχει μήκος περίπου 57 χιλιόμετρα και πλάτος 22 χιλιόμετρα, αλλά σε κανένα σημείο δεν υπερβαίνει τα τρία μέτρα βάθος. Μια τεράστια, ρηχή λεκάνη που είναι ουσιαστικά ένα συμπύκνωμα της γεωλογικής ταυτότητας της κοιλάδας του Rift. Το νερό του έχει pH μεταξύ 9 και 10,5. Συγκρίσιμο με χλωρίνη. Και οι επιφανειακές θερμοκρασίες στα ρηχά γύρω από τις θερμές πηγές που τροφοδοτούν τα περιθώρια της λίμνης μπορεί να ξεπεράσουν τους 60 βαθμούς Κελσίου. Τα ζώα που πεθαίνουν στο νερό και ξεβράζονται στην ακτή μουμιοποιούνται από το πλούσιο σε μεταλλικά στοιχεία περιβάλλον, επικαλυμμένα με σόδα και τρόνα καθώς οι ιστοί τους ασβεστοποιούνται. Η διάσημη σειρά του φωτογράφου Nick Brandt το 2013 με αυτά τα απολιθωμένα ζώα. Νυχτερίδες, χελιδόνια, φλαμίνγκο. Η όρθια στάση στην ακτή σαν παγωμένη σε κίνηση, έφερε τον εξαιρετικό χαρακτήρα της λίμνης Natron στην παγκόσμια προσοχή.

Το χρώμα του νερού. Το οποίο αλλάζει από απαλό ροζ στις άκρες σε βαθύ, σπλαχνικό κόκκινο στο κέντρο κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου. Προέρχεται από αλόφιλους μικροοργανισμούς, κυρίως κυανοβακτήρια του γένους Σπιρουλίνα. Αυτοί οι μικροσκοπικοί οργανισμοί είναι το θεμέλιο της οικολογίας της λίμνης: είναι αυτό που τρώνε τα φλαμίνγκο. Η ακραία αλκαλικότητα και η θερμότητα της λίμνης, που σκοτώνουν ή απωθούν σχεδόν κάθε αρπακτικό, δημιουργούν τις ακριβείς συνθήκες που απαιτεί το μικρότερο φλαμίνγκο για να αναπαραχθεί με ασφάλεια. Η λίμνη Natron είναι η μόνη τακτική περιοχή αναπαραγωγής για το μικρότερο φλαμίνγκο σε όλη την Ανατολική Αφρική. Αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 75% του συνολικού πληθυσμού των μικρότερων φλαμίνγκο της Ανατολικής Αφρικής. Όταν υπάρχουν μεταξύ ενάμιση και δυόμισι εκατομμύριο πουλιά στη λίμνη, η εναέρια άποψη από το χείλος του χείλους δείχνει μια λίμνη που είναι περισσότερο ροζ παρά κόκκινη. Ένα σχεδόν απίστευτα ζωντανό θέαμα που είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά φυσικά αξιοθέατα στην Αφρική.

Αναδύεται από τη νότια όχθη της λίμνης, το ηφαίστειο Ol Doinyo Lengai. 2.962 μέτρα, η τέλεια κωνική κορυφή του που συχνά ακολουθεί ένα λεπτό λοφίο καπνού. Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γεωλογικά χαρακτηριστικά της Τανζανίας. Στη γλώσσα των Μασάι, το όνομά του σημαίνει απλά «Βουνό του Θεού». Ol Doinyo Lengai είναι ο τόπος κατοικίας του Engai, της θεότητας δημιουργού Maasai και οι εκρήξεις της ερμηνεύονται ως θεϊκά μηνύματα. Το βουνό είναι επίσης μοναδικό γεωλογικά: είναι το μόνο μέρος στη Γη όπου παράγεται λάβα από νατροανθρακικό. Ένας τύπος λάβας τόσο πλούσιος σε ανθρακικό νάτριο και κάλιο που ρέει μόνο στους 500-600°C (περίπου το ήμισυ της θερμοκρασίας της συμβατικής βασαλτικής λάβας), εμφανίζεται σχεδόν μαύρη όταν εκρήγνυται και ψύχεται γρήγορα σε μια χλωμή, εύθραυστη λευκή κρούστα. Η πιο πρόσφατη σημαντική έκρηξη του βουνού ήταν το 2019. Επιστήμονες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν στο Lengai ακριβώς επειδή πουθενά αλλού στη Γη δεν προκαλεί αυτό το φαινόμενο.