Elke berg pad omhoog
Het dak van Afrika

De Lemósho-berg pad komt binnen vanaf het effectief vernietigd bij Londorossi hek (2.100 meter), waar je de eerste dagen doorbrengt in ongerept, zelden bezocht bos voordat je voltooid op het uitgestrekte Shirá-plateau op 3.840 meter hoogte, de ingestorte caldera van de oudste vulkaan van de Kilimanyáro. Dit is een van de meest dramatische landschapsovergangen tijdens een Trekken. Vanaf Shirá de berg pad zich bij de Machamé-berg pad voor het iconische laatste duwtje viaLavatoren, de Barranco-muur en Barafú-kampnaar boven. De ondergrondse geografische ligging geeft Lemósho het beste acclimatisatieprofiel van elke zuidelijke bergroute.

Sinds Lemósho in de jaren 2010 aan populariteit won, is het uitgegroeid tot de bovenkant 3 drukste op de berg Hoewel de vroege westerse dagen veel rustiger blijven dan Machamé. Op een 8-daagse bergroute omvat de bergroute een rust- en acclimatisatiedag op Shirá 2 of een acclimatisatiewandeling naar de lava toren (4.600 meter), waardoor de kansen op de bovenkant dramatisch worden vergroot.

De Machamé-berg pad stijgt vanaf het dichte zuidelijke regenwoud bij Machamé hek (1.640 m), steil klimmend door weelderig bos naar uitgestrekt heidegebied. Het deelt de Barranco Wall, Karanga Valley en Barafú kamp met Lemósho en het verschil is een kortere westelijke benadering die hoger begint en minder acclimatisatietijd op de lagere hellingen biedt. Bijgenaamd de "Whiskyroute" omdat deze als potentieel potentieel werd beschouwd dan de zachtere Marángu "Coca-Cola" -bergroute.

Met ongeveer 35e45% van alle Kilimanyáro-klimmers Als u voor Machamé kiest, zorgt u voor het hoogseizoen voor echte druk op populaire campings zoals Shirá en Barranco. Op een 7-daagse reisrouteEr wordt een extra dag toegevoegd in Barranco of Karanga e sterk aanbevolen, omdat de acclimatisatie van de 6-daagse versie voor veel klimmers marginaal is.

De Noordelijke rondroute is de nieuwste langste bergroute van de Kilimanyáro en in de jaren 2010 door TANAPA aan de officiële selectie toegevoegd om de afgelegen noordelijke hellingen te ontsluiten. Het begint op dezelfde manier als Lemósho, waarbij het Shirá-plateau wordt overgestoken, maar dandiverges northwardop de plaats van een deel te nemen op het Machamé-pad. De bergroute omcirkelt bijna de hele berg en doorkruist wild en zelden bezocht terrein met buitengewoon wisselende perspectieven op Kibo's topkegel, Mawenzi piek, en op authentieke dagen adembenemende uitzichten tot diep in Kenia en de Keniaanse savanne.

Het slagingspercentage van de Noordelijke rondroute bedraagt ​​90-95% van de hoogste van alle bergroutes op de Kilimanyáro. Door de extra dagen kan het lichaam geleidelijk en grondig acclimatiseren. Tegen de tijd dat klimmers Barafú kamp voor de nacht op de bovenkant bereiken, hebben hun lichamen doorgaans 3 tot 4 dagen boven de 4.000 meter doorgebracht. Dit is de bergroute die de voorkeur geniet van deskundige exploitanten zoals Ultimate Kilimanyáro, Altezza en Havenpaden voor klimmers die absoluut de beste kansen willen hebben om op Uhúru piek te staan.

Rongaí is de enige bergroute die de Kilimanyáro vanuit het noorden nadert, beginnend nabij de Keniaanse grens bij Rongaí hek (1.950 m). De gelijktijdige hellingen krijgen aanzienlijk minder regen dan de zuidelijke kant, waardoor dit de voorkeursroute is tijdens de regenseizoenen van Tanzanía (april, mei en november). Het terrein is opvallend anders dan de zuidelijke bergroutes en droger, meer uitgestrekt, met een savannegevoel en af ​​​​en toe wilde dieren (olifanten, buffels en antilopen worden soms aangetroffen in de lagere boszone).

Op een 7-daagse bergroute via Mawenzi Tarn biedt Rongaí uitstekende acclimatisatie. De 7-daagse versie omvat een goed gepositioneerde rustdag in Mawenzi Tarn kamp (4.330 m) vóór de avond van de bovenkant. Klimmers zijn vaak beter uitgerust voor de klim naar de bovenkant en op de bekende Lemósho- of Machamé-schema's. De afdaling gaat via de Marángu-bergroute aan de zuidoostkant, waardoor klimmers een ander perspectief op de berg krijgen.

Marángu is de oudste en historisch meest belangrijke bergroute van de Kilimanyáro en volgt nauwgezet het pad dat Hans Meyer en Ludwig Purtscheller gebruikten op de eerste geregistreerde bovenkant in 1889. Het is de enige bergroute op de Kilimanyáro die hutaccommodatie in slaapzalen biedt met matrassen, waardoor de standaardkeuze is voor degenen die niet in tenten kunnen of liever niet slapen. Drie hoofdhutten: Mandara (2.720 m), Horombo (3.720 m) en Kibo (4.750 m) bevinden zich langs de bergroute.

De kritische zwakte van de bergroute is het acclimatisatieprofiel. De standaard 5-daagse routebeschrijving geeft het lichaam heel weinig tijd om zich aan te passen aan de hoogte. De 5-daagse Marángu heeft volgens sommige operatorgegevens een succes op het toppercentage van slechts 27%. De 6-daagse versie is aanzienlijk beter, voegt een rustdag toe in Horombo, en behaalt 50e65% succes met goed voorbereide klimmers. Marángu gebruikt ook hetzelfde pad voor stijgen en dalen, waardoor het een heen-en-weer-rit is, zie je onderweg geen nieuw terrein.

Umbwé is de steilste en meest directe bergroute van de Kilimanyáro, de zuidoostelijke helling in een vrijwel rechte lijn naar de bovenkant beklimt. Jaarlijks wordt het door minder dan 500 klimmers gebruikt en is het de eenzaamste bergroute van de berg, en met goede reden. Door de snelle hoogtewinst heeft het lichaam bijna geen tijd om te acclimatiseren, wat resulteert in een succespercentage op de bovenkant van ongeveer 60%, een van de laagste op de berg. Het tropische gedeelte is echter spectaculair dicht en mooi en wordt vaak gezien als de mooiste boswandeling op welke berg pad dan ook.

Umbwé is een bergroute voor ervaren wandelaars op grote hoogte die weten dat hun lichaam zich goed aanpast aan de hoogte, ervaring heeft met meer dan 4.000 meter en de risico's begrijpen. We raden het niet aan voor beginnende klimmers van voor iedereen die nog niet eerder zonder problemen op grote hoogte heeft gewandeld. Het landschap is dramatisch, het pad is wild en het bereiken van de bovenkant via Umbwé is enorm, maar de kansen onmogelijke voorbereiding die verder gaat dan krachtige fitheid.

De Shirá-berg pad is in wezen een variant van Lemósho waar klimmers per voertuig naar het Shirá-plateau op 3.500 meter hoogte worden gereden, waarbij de lagere boszone volledig omzeilen. Dit klinkt handig, maar de snelle hoogtewinst op dag 1 is een aanzienlijk nadeel. Lichamen die op 3.500 meter hoogte arriveren, hebben vrijwel geen hoogtevoorbereiding ondergaan, waardoor het risico op hoogteziekte vanaf de allereerste dag toeneemt. Veel exploitanten die reclame maken voor de Shirá-berg-pad bieden een voertuigafgifte aan bij Shirá zonder de acclimatisatie-trade-off duidelijk bekend te maken.

We raden aan om in vrijwel elke situatie Lemósho boven Shirá te verkiezen. De tweedaagse afdaling op Lemósho is niet alleen maar schilderachtig, het is ook een cruciale voorbereiding op hoogte. Als een operator een "Shirá-berg pad" aanbiedt en u Lemósho boekt, bevestig dan dat u te voet begint vanaf de Londorossi-poort (2.100 meter), en niet vanaf een voertuigafzetplaats op het plateau.