5 dni UmbweTrasa

Dziś las deszczowy ustępuje miejsca czemuś dziwniejszemu i bardziej spektakularnemu: Lasowi Senecio. Tutaj gigantyczne mielone (senecios) – prehistoryczne rośliny drzewiaste występujące wyłącznie w górach Afryki Wschodniej – wznoszą się z wrzosowisk niczym starożytni strażnicy, a ich ogromne rozety skierowane są ku niebu. Roślinność jest nieziemska, niepodobna do niczego na innych trasach Kilimandżaro na tym etapie. Ścieżka wspina się stopniowo przez strefę wrzosowisk i wrzosowisk, po czym lekko schodzi do doliny Barranco.

Docierasz do obozu Barranco (3950 m), położonego dramatycznie pod wzniesieniem Wielkiego Muru Barranco, z lodowcami Heim, Kersten i Decken widocznymi na zboczach powyżej. W tym miejscu trasa Umbwe łączy się z trasą Southern Circuit i Machame Trasa. W przypadku opcji 5-dniowej jutro popłyniesz do Barafu bez zatrzymywania się w Karanga. Przygotuj swoje ciało. Jedz dobrze, nawadniaj się intensywnie i przestrzegaj wysokości.

To najbardziej wymagający fizycznie dzień na 5-dniowej trasie. Zaczynasz od ściany Barranco — 257-metrowej, nietechnicznej wspinaczki po ścianie wulkanicznego klifu tworzącego południową ścianę doliny Barranco. Pomimo swojego przerażającego wyglądu, Mur dobrze trzyma się dłonią i stopą na litej skale, a twoi przewodnicy ustawiają się powyżej, aby pomóc. Wspinaczka trwa 1-2 godziny i nagradza niezwykłymi widokami ze szczytu. W ciągu 5 dni nie ma przystanku w Karanga.

Za Murem szlak biegnie na południe i wschód wzdłuż falistej linii grzbietu nad Doliną Karanga, przecinając kilka stromych wąwozów i grzbietów pod rozległymi południowymi lodowcami. Pojawia się skrzyżowanie w dolinie Karanga, ale można je przebić bez biwakowania. Szlak wspina się równomiernie przez wysokogórską pustynię do obozu Barafu (4600 m n.p.m.), docierając do niego wczesnym popołudniem. Barafu jest surowe, narażone na wiatr i zimne. Wysokość wymaga teraz wszystkiego. Bóle głowy są częste. Jedz, nawadniaj się nieustannie i śpij tak wcześnie, jak to możliwe. Alarm o północy pojawia się w ciągu zaledwie kilku godzin.

Północ. Twoi przewodnicy budzą Cię w absolutnym chłodzie i ciemności. Ubierasz się w każdą dostępną warstwę — ocieplaną, polarową, ocieplaną kurtkę, puchową parkę, kominiarkę, grube rękawiczki — i wychodzisz w noc. Nad tobą szczyt Kilimandżaro wznosi się niewidoczny w ciemności, zimny i rozległy. Światło reflektora pokazuje tylko zbocze piargi przed sobą, krok po kroku.

Wejście wspina się po południowej ścianie krateru niekończącymi się serpentynami. Szczyt Umbwe Trasa prowadzi przez Stella Point (5756 m) na krawędzi krateru. Piargi są wymagające, a wysokość ekstremalna. Słup słupowy. Godzina za godziną. Następnie o świcie, po 5-7 godzinach, osiągasz szczyt krateru w Stella Point w chwili, gdy słońce wschodzi w złocisto-karmazynowym blasku nad afrykańskim horyzontem. Ostatni 30-minutowy spacer wzdłuż krawędzi krateru do szczytu Uhuru (5895 m) jest emocjonujący, wyczerpujący i niezapomniany. Najwyższy punkt Afryki. Zasłużyłeś na to.

Zejście przez Mweka jest długie i nieubłagane dla wyczerpanych nóg. Krótki postój w Barafu na lunch, następnie zjazd do obozu Mweka (3100 m). Las powraca. Powietrze staje się bogate. Przybywasz zdruzgotany, zwycięski i zmieniony.

Twój ostatni dzień. Każdy mięsień protestuje, ale każdy oddech jest bogatszy, każdy krok bliżej ciepłego powietrza i równego gruntu. Zejście z obozu Mweka (3100 m) przez górną strefę leśną jest strome i czasami błotniste, ale cudownie żywe. Ptaki, ciepło i zapach wilgotnej ziemi zastępujący wczorajszy wulkaniczny chłód. Po 3-5 godzinach dotrzesz do bramy Mweka (1640 m).

Twoi przewodnicy i tragarze zbierają się na tradycyjne świętowanie. Piosenki, uściski dłoni, śmiech. Otrzymasz oficjalny certyfikat szczytu Kilimandżaro. Droga powrotna do Moshi przenosi Cię z gór do zwykłego świata, który już nigdy nie będzie taki sam. Wspięłeś się na najtrudniejszą trasę Kilimandżaro w najkrótszym czasie. To coś, co może powiedzieć bardzo niewielu ludzi na Ziemi.